ကၽြန္ေတာ္ ပိုင္တဲ့ၿမိဳ႕ေလးမွာ
ေက်ာက္တိုင္ေလး တတိုင္စိုက္ထူထားတယ္။
" ကဗ်ာေသးေသးေလး "ဆိုတဲ့
စာတမ္းေလးေပါ့ ခပ္မွိန္မွိန္ေလးပါပဲ . . . .
မသိတဲ့သူဆို ေက်ာ္သြားေလာက္ေသာ
ဘာမွ မထူးျခားတဲ့ သူလို ကိုယ္လို ေက်ာက္တိုင္ေလးပါ
အဲ့ၿမိဳ႕ေလးထဲမွာ သူလို ကိုယ္လို ခံစားခ်က္ေတြ
ဖြံ႕ၿဖိဳးတယ္၊ ဆုတ္ယုတ္တယ္ . . . .
ေအာင္ျမင္တယ္၊ က်ရံႈးတယ္ . . . .
ပိုင္ဆိုင္တယ္၊ စြန္႕လႊတ္တယ္ . . . .
ခ်စ္တယ္၊ မုန္းတယ္ . . . .
ခြင့္လႊတ္တယ္၊ နာက်ည္းတယ္ . . . .
ၿမိဳ႕အဂၤါႏွင့္ ညီၫႊတ္ေအာင္
ရံဖန္ ရံခါ မေကာင္းမႈေတြ က်ဴးလြန္တယ္
ေကာင္းမႈေတြ ျပဳလုပ္တယ္။
ဟာသေတြ ရွာေဖြတယ္ . . . .
စိတ္႐ႈပ္စရာေတြ ေဖၚထုတ္တယ္ . . . .
ခိုင္မာတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြရွိသလို
ေတြေ၀တဲ့ အျပဳမူေတြေတြ႕တတ္တယ္ . . . .
ကုိယ္ပိုင္ ခံစားခ်က္ေတြရွိသလို
အငွားခံစားခ်က္ေတြ ပါ၀င္တယ္ . . . .
တခါတခါ ဒီၿမိဳကေလးကို အလွဆင္သလို
တခါတခါ ဒီၿမိဳ႕ေလးထဲက ထြက္ေျပးတယ္ . . . .
တခါတရံ ၿမိဳ႕ေလးက ေအးခ်မ္းၿပီး
တခါတရံ ၿမိဳ႕ေလးက ပူေလာင္တယ္ . . . .
ျဖစ္ေလ့ ျဖစ္ထရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ ပံုစံကေတာ့
စိုေျပလိုက္ ေျခာက္ေသြ႕လိုက္ေပါ့ . . . .
ဒီၿမိဳ႕ေလးထဲမွာ . . . .
အျဖစ္ပ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ ပ်က္စီးေနသလို
အျဖစ္ပ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ တည္ရွိေနတယ္ . . . .
ၿမိဳ႕ေလးထဲမွာ ေျပးလႊား ခုန္ေပါက္ေနတတ္သလို
တေနရာရာမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ ေခြေနတတ္တယ္။
(စိတ္ဗလာျဖစ္ေနရင္ေပါ့)
ငါ့ ၿမိဳ႕ေလးထက္ တစ္ျခားၿမိဳ႕ကို
ပိုခ်စ္တတ္တယ္ . . . .
ငါၿမိဳ႕ေလးထက္ အဲ့ ၿမိဳ႕ေလးမွာ
ေနထိုင္ရတာ ႏွစ္သက္တယ္ . . . .
ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ဒီၿမိဳ႕ေလးက
ငါ့ ၿမိဳ႕ေလးပဲ . . . .
